„Kapitan Zbigniew Welsch, instruktor, pierwszy pilot samolotu TU134, wyciągnął z szuflady pochwały. Ostatnia z 1981 roku przyznana za wkład pracy i zaangażowanie w szkolenie kandydatów na pilotów. Wcześniejsza o kilka miesięcy — za długoletnią wzorową pracę i „zaangażowanie w realizację zadań przedsiębiorstwa". Poszedł z tymi laurkami do dyrektora działu kadr Waldemara Stefanowicza. Tam usłyszał, że istotnie, jest świetnym fachowcem. Będzie miał to zresztą wypisane w opinii.
której brudnopis był już gotowy. Welsch przeczytał „(...) Bardzo dobry pilot i instruktor. Posiada dość wysoki zasób wiedzy teoretycznej, którą potrafi przekazać szkolonym pilotom. Podnosi systematycznie swoje kwalifikacje zawodowe. Przejawia zdolności organizacyjne i kierownicze, wymaga od siebie i od swych podwładnych. Za sumienną prace otrzymał szereg pochwał. Z dniem 30.4.1982 z wyżej wymienionym został rozwiązany stosunek służbowy na skutek likwidacji stanowisk pracy". Na jego życzenie kadrowiec dopisał „Ostatnio, tj. od lutego 1981 r. Z. Welsch był przewodniczącym zakładowego związku NSZZ Personelu Latającego i Pokładowego PLL oraz członkiem zarządu krajowego tego związku".“(16)